Hennepbladeren staan bekend om hun ontspannende werking op het lichaam en hun angstverlagende eigenschappen. Ze zouden ook antioxiderende en ontstekingsremmende eigenschappen hebben. In een recent onderzoek, gepubliceerd in Antioxidants, hebben onderzoekers het antioxiderende potentieel en de extractie-efficiëntie van actieve stoffen uit cannabisbladeren onderzocht met behulp van verschillende oplosmiddelen en mengsels. Door cannabissoorten met superieure antioxiderende eigenschappen te identificeren, kunnen bladeren worden verkregen die rijk zijn aan antioxidanten. Dit zou de duurzaamheid bevorderen en afval minimaliseren.
Hennep en cannabis, wat zijn de verschillen?
Cannabis is een veelzijdige plant die voor industriële, voedings-, decoratieve, medicinale en recreatieve doeleinden wordt gebruikt. De classificatie van cannabisplanten is gebaseerd op het gehalte aan delta-9-tetrahydrocannabinol (delta-9-THC). Cannabis bevat een verscheidenheid aan actieve bestanddelen, waaronder cannabinoïden, terpenen en flavonoïden, die multidirectionele biologische activiteiten vertonen die de farmacologische profielen bij de mens kunnen beïnvloeden.
Cannabinoïden zoals cannabidiol (CBD) en tetrahydrocannabinol (THC) hebben potentiële therapeutische eigenschappen, terwijl terpenen en flavonoïden medicinale eigenschappen en antioxiderende werking hebben. Hennepbladeren worden vaak beschouwd als industrieel afval, maar bevatten hoge concentraties actieve bestanddelen, waardoor ze een waardevolle bron voor extractie zijn. Het gebruik van hennepbladeren draagt bij aan de zero waste-aanpak en de duurzaamheid van de industrie.
Hennep
Hennep, ook wel cannabis genoemd, is ongetwijfeld een van de belangrijkste door de mens geteelde planten. Het gebruik ervan gaat minstens 10.000 jaar terug en de plant kent een grote verscheidenheid aan toepassingen. Het wordt gebruikt als voedselbron voor mensen en vee en om van alles te maken, van textiel en papier tot bouwmaterialen. Chinese keizers maakten al 6000 jaar geleden melding van hennep en de toepassingen ervan. De Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring werd zelfs op hennep geschreven, hoewel de definitieve versie op perkament werd geschreven.
Hoewel hennep tot de soort Cannabis behoort, kan hennep niet als recreatieve drug worden gebruikt. Dat komt omdat de plant die gewoonlijk hennep wordt genoemd, slechts kleine hoeveelheden THC (tetrahydrocannabinol) bevat, de euforische stof in cannabis. Hennep bevat echter aanzienlijke hoeveelheden CBD en andere cannabinoïden en wordt tegenwoordig veel gebruikt voor de productie van CBD-producten en -supplementen.
Hennepzaad wordt beschouwd als een echt superfood met buitengewone voedingsvoordelen. Het is rijk aan gezonde vetten en essentiële vetzuren, maar ook aan eiwitten, vitamine E, aminozuren, mineralen en andere waardevolle voedingsstoffen.
Cannabis
In tegenstelling tot hennep is de term 'cannabis' algemener: hij kan worden gebruikt om elke plant of elk product van het geslacht Cannabis te beschrijven. Marihuana wordt natuurlijk gebruikt om de soort cannabis te beschrijven die grote hoeveelheden THC bevat.
De term marihuana is tegenwoordig grotendeels vervangen door cannabis. Beide termen worden dus door elkaar gebruikt. Om verwarring te voorkomen, wordt er ook wel gesproken over 'recreatieve cannabis' om het psychoactieve profiel van een bepaalde soort beter te omschrijven.
Als je de termen 'cannabis' en 'hennep' ziet worden gebruikt om twee planten/producten van elkaar te onderscheiden, kun je er over het algemeen vanuit gaan dat de cannabis in kwestie een meer divers cannabinoïdenprofiel heeft en THC kan bevatten. Als je daarentegen de term Cannabis sativa door elkaar met hennep ziet worden gebruikt, is dat waarschijnlijk de norm in de plantentaxonomie.
Technisch gezien kan het geslacht Cannabis worden onderverdeeld in drie soorten of ondersoorten:
- Cannabis sativa,
- Cannabis indica,
- Cannabis ruderalis.
Terwijl recreatieve cannabis, of marihuana, variabele hoeveelheden van deze drie (onder)soorten bevat, wordt hennep uitsluitend gewonnen uit Cannabis sativa.
Een veelbelovende nieuwe studie
Achtergrond
In deze studie werden drie hennepsoorten, Bialobrzeskie, Henola en Tygra, verkregen van een proefstation. De planten werden geteeld volgens de aanbevolen landbouwpraktijken, waaronder grondbewerking, zaaien, herbicidengebruik en bemesting. Er worden twee methoden gebruikt om cannabinoïden uit hennepbladeren te extraheren:
- het macereren,
- ultrasone extractie.
Met behulp van verschillende oplosmiddelen en mengsels van oplosmiddelen werden de extracten gefilterd en geconcentreerd.
De chromatografische analyse werd uitgevoerd met behulp van ultrahoogwaardige vloeistofchromatografie om het cannabinoïdeprofiel van het extract te bepalen. De antioxiderende werking van het extract werd beoordeeld aan de hand van vier verschillende doseringen:
- 2,2-difenyl-1-picrylhydrazyl (DPPH),
- 2'-Azino-bis (3-ethylbenzothiazoline-6-sulfonzuur) (ABTS),
- koperhoudend, waardoor de antioxidantcapaciteit wordt verminderd (CUPARC),
- en de antioxidantcapaciteit van ijzer (FRAP).
Elke test mat een ander aspect van het antioxidantpotentieel van het extract. Trolox, een bekende oxidant, werd gebruikt als referentie voor de vergelijking. De verkregen gegevens werden geanalyseerd met behulp van statistische methoden zoals asymmetrie, afvlakking, ANOVA en post-hoc-tests. Hoofdcomponentenanalyse (PCA) werd gebruikt om de relatie tussen het cannabinoïdenprofiel en de antioxidantactiviteit van het extract te onderzoeken. Er werd ook een multidimensionale vergelijkende analyse (MCA) uitgevoerd om de extracten te beoordelen en te rangschikken op basis van hun totale antioxidantactiviteit.
Resultaat
De onderzoekers bestudeerden de concentraties van vier cannabinoïden (CBD, delta9-THC, CBG en CBD) en de antioxiderende werking van extracten uit hennepbladeren. Uit de resultaten bleek dat het cannabinoïdegehalte varieerde tussen verschillende cannabissoorten en extractiemethoden.
Het hoogste CBD-gehalte werd aangetroffen in het Henola-bladextract dat werd verkregen door maceratie met methanol, terwijl het hoogste CBG-gehalte werd waargenomen in het Tygra-bladextract dat werd verkregen door maceratie met ethanol en methanol. De extracten van Bialobrzeskie-bladeren, bereid met sonicatie in methanol, vertoonden het hoogste gehalte aan delta 9-THC, en de extracten van Tygra-bladeren, bereid met sonicatie in isopropanol, vertoonden het hoogste gehalte aan CBC.
Bovendien werd de antioxiderende werking beoordeeld aan de hand van vier verschillende tests:
- DPPH,
- ABTS,
- CUPRAC
- en FRAP.
De resultaten toonden aan dat de extracten die met verschillende extractiemethoden en verschillende oplosmiddelen werden verkregen, verschillende antioxidantpotentieel hadden. Van alle extracten die werden verkregen door ultrasone extractie met behulp van extractoren met één component, vertoonde het met methanol verkregen extract van Bialobrzeskie-bladeren de hoogste antioxidantactiviteit in de DPPH-, FRAP- en CUPRAC-testen.
Het met methanol verkregen Tygra-bladextract vertoonde het hoogste antioxidantpotentieel in de ABTS-test. Van de met verschillende oplosmiddelen gemacereerde extracten vertoonde het methanolbladextract van Bialobrzeskie de hoogste antioxidantactiviteit in de DPPH-, ABTS- en FRAP-tests. In de CUPRAC-test werd een hoog antioxidantpotentieel waargenomen in Tygra-bladextracten gemacereerd met isopropanol.
Van een groep extracten die met ultrasone extractie met tweecomponenten-extractiemiddelen waren bereid, vertoonde het met ethanol en methanol (50:50, V/V) het sterkste antioxidantpotentieel vertoonde, terwijl ABTS, bereid uit Tygra-bladextract met ethanol en methanol (50:50, V/V), de hoogste antioxidantactiviteit vertoonde van alle geteste ABTS.
De onderzoekers voerden ook een MCA uit om alle extracten te vergelijken en de meest effectieve antioxidantextracten te identificeren. De resultaten van de MCA toonden aan dat het Bialobrzeskie-bladextract, verkregen door ultrasone extractie met methanol, de meest effectieve antioxidant was. De relatie tussen het cannabinoïdegehalte en de antioxidantwerking werd onderzocht met behulp van ACP.
Uit de analyse bleek dat de variatie in de monsters voornamelijk te verklaren was door de eerste hoofdcomponent (PC1), die negatief gecorreleerd was met de antioxidantresultaten. PC2 was negatief gecorreleerd met de antioxidantactiviteit en positief gecorreleerd met het cannabinoïdegehalte.
De studie wijst op een mogelijke interactie tussen het cannabinoïdegehalte en de antioxiderende werking in extracten van hennepbladeren. Terwijl delta9-THC en CBD een hoge correlatie vertoonden met de antioxidantwerking, hadden CBD en CBG een relatief lage correlatie. Opgemerkt moet worden dat cannabinoïden in het menselijk lichaam op elkaar inwerken en dat hun combinatie het therapeutisch potentieel en de effectiviteit van cannabistherapie verbetert.
Wat kunnen we hieruit concluderen?
Concluderend wijst deze studie op het antioxidantpotentieel van hennepbladeren bij gebruik van verschillende extractiemethoden, met name de variëteiten Bialobrzeskie, Tygra en Henol. Deze extracten hebben belangrijke antioxiderende eigenschappen die beschermen tegen oxidatieve schade door vrije radicalen. Van deze extracten vertoonde het Bialobrzeskie-bladextract, verkregen door ultrasone extractie met methanol, de sterkste antioxidantwerking.
Er is meer onderzoek nodig om andere biologische activiteiten van het hennepblad te onderzoeken en in vivo toepassingen te bestuderen. De studie benadrukt de noodzaak om alternatieve extractietechnieken, diverse toepassingen en distributiemethoden te onderzoeken om het volledige therapeutische potentieel van hennepbladeren te realiseren.
