Hennepbladeren staan bekend om hun ontspannende werking op het lichaam en om het verlichten van angst. Ze zouden ook antioxidatieve en ontstekingsremmende eigenschappen hebben. In een recente studie, gepubliceerd in Antioxidants, onderzochten onderzoekers het antioxidatieve potentieel en de extractie-efficiëntie van actieve stoffen uit cannabisbladeren, met behulp van verschillende oplosmiddelen en mengsels. Het identificeren van cannabisvariëteiten met sterkere antioxidatieve eigenschappen kan bladeren opleveren die rijk zijn aan antioxidanten. Dat zou de duurzaamheid bevorderen en afval tot een minimum beperken.
Hennep en cannabis: wat is het verschil?
Cannabis is een veelzijdige plant met industriële, voedingskundige, decoratieve, medicinale en recreatieve toepassingen. De classificatie van cannabisplanten is gebaseerd op het gehalte aan delta-9-tetrahydrocannabinol (delta 9-THC). Cannabis bevat uiteenlopende actieve stoffen, waaronder cannabinoïden, terpenen en flavonoïden. Deze hebben uiteenlopende biologische werkingen die de farmacologische profielen bij mensen kunnen beïnvloeden.
Cannabinoïden zoals cannabidiol CBD en tetrahydrocannabinol THC blijken mogelijke therapeutische eigenschappen te hebben, terwijl terpenen en flavonoïden medicinale eigenschappen en antioxidatieve werking hebben. Hennepbladeren worden vaak als industrieel afval beschouwd, maar bevatten hoge concentraties actieve stoffen en zijn daardoor een waardevolle grondstof voor extractie. Het gebruik van hennepbladeren draagt bij aan een zero-wasteaanpak en aan de duurzaamheid van de industrie.
Hennep
Hennep, ook wel cannabis genoemd, is zonder twijfel een van de belangrijkste planten die mensen verbouwen. De plant wordt al minstens 10.000 jaar gebruikt en kent een grote verscheidenheid aan toepassingen. Hennep wordt gebruikt als voedsel voor mensen en vee en als grondstof voor allerlei producten, van textiel en papier tot bouwmaterialen. Chinese keizers beschreven hennep en het gebruik ervan al 6.000 jaar geleden. Zelfs de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring werd op hennep geschreven, al werd de definitieve versie op perkament geschreven.
Hoewel hennep tot de cannabissoort behoort, kan hennep niet als recreatieve drug worden gebruikt. Dat komt doordat de plant die gewoonlijk hennep wordt genoemd slechts kleine hoeveelheden THC (tetrahydrocannabinol) bevat, de euforische stof in cannabis. Hennep bevat echter aanzienlijke hoeveelheden CBD en andere cannabinoïden en wordt tegenwoordig veel gebruikt voor de productie van CBD-producten en supplementen.
Hennepzaad wordt beschouwd als een echte superfood met uitzonderlijke voedingswaarde. Het is rijk aan gezonde vetten en essentiële vetzuren, maar ook aan eiwitten, vitamine E, aminozuren, mineralen en andere waardevolle voedingsstoffen.
Cannabis
In tegenstelling tot hennep is de term ‘cannabis’ algemener: hij kan worden gebruikt voor elke plant of elk product uit het geslacht Cannabis. Met marijuana wordt natuurlijk de cannabissoort bedoeld die grote hoeveelheden THC bevat.
Tegenwoordig is de term marijuana grotendeels vervangen door cannabis. Je kunt beide termen dus door elkaar horen gebruiken. Om verwarring te voorkomen, wordt soms ook gesproken van ‘recreatieve cannabis’, om het psychoactieve profiel van een bepaalde soort duidelijker aan te geven.
In het algemeen kun je ervan uitgaan dat cannabis in kwestie een gevarieerder cannabinoïdenprofiel heeft en THC kan bevatten als je de termen ‘cannabis’ en ‘hennep’ gebruikt ziet worden om twee planten of producten van elkaar te onderscheiden. Als de term Cannabis sativa daarentegen door elkaar wordt gebruikt met hennep, is dat waarschijnlijk de gebruikelijke benaming binnen de plantentaxonomie.
Technisch gezien kan het geslacht Cannabis worden onderverdeeld in drie soorten of ondersoorten:
- Cannabis sativa,
- Cannabis indica,
- Cannabis ruderalis.
Recreatieve cannabis, of marijuana, bevat wisselende verhoudingen van deze drie (onder)soorten, terwijl hennep uitsluitend afkomstig is van Cannabis sativa.
Een veelbelovende nieuwe studie
Achtergrond
In deze studie werden drie hennepvariëteiten, Bialobrzeskie, Henola en Tygra, verkregen van een proefstation. De planten werden geteeld volgens de aanbevolen landbouwpraktijken, waaronder grondbewerking, zaaien, herbicidetoepassing en bemesting. Er zijn twee methoden gebruikt om cannabinoïden uit hennepbladeren te extraheren:
- maceratie,
- ultrasone extractie.
Met verschillende oplosmiddelen en mengsels daarvan werden de extracten gefilterd en geconcentreerd.
De chromatografische analyse werd uitgevoerd met ultrahogedrukvloeistofchromatografie om het cannabinoïdenprofiel van het extract vast te stellen. De antioxidatieve werking van het extract werd beoordeeld met vier verschillende tests:
- 2.2-difenyl-1-picrylhydrazyl (DPPH),
- 2’-azino-bis(3-ethylbenzothiazoline-6-sulfonzuur) (ABTS),
- koperreducerend antioxidantvermogen (CUPRAC),
- en ijzerreducerend antioxidantvermogen (FRAP).
Elke test mat een ander aspect van het antioxidatieve potentieel van het extract. Trolox, een bekende oxiderende verbinding, werd als referentie gebruikt. De verkregen gegevens werden geanalyseerd met statistische methoden zoals scheefheid, kurtosis, ANOVA en post-hoc-toetsen. Met een principale-componentenanalyse (PCA) werd het verband onderzocht tussen het cannabinoïdenprofiel en de antioxidatieve werking van het extract. Er werd ook een multidimensionale vergelijkende analyse (MCA) uitgevoerd om de extracten te beoordelen en te rangschikken op basis van hun totale antioxidatieve werking.
Resultaat
De onderzoekers bestudeerden de concentraties van vier cannabinoïden (CBD, delta9-THC, CBG en CBD) en de antioxidatieve werking van extracten van hennepbladeren. Uit de resultaten bleek dat het cannabinoïdengehalte varieerde tussen de verschillende cannabisvariëteiten en extractiemethoden.
Het hoogste CBD-gehalte werd gevonden in het bladextract van Henola dat door maceratie met methanol was verkregen, terwijl het hoogste CBG-gehalte werd waargenomen in het bladextract van Tygra dat door maceratie met ethanol en methanol was verkregen. De bladextracten van Bialobrzeskie die met methanol waren bereid door middel van sonicatie, hadden het hoogste delta 9-THC-gehalte. De bladextracten van Tygra die met isopropanol waren bereid door middel van sonicatie, hadden het hoogste CBC-gehalte.
Daarnaast werd de antioxidatieve werking beoordeeld met vier verschillende tests:
- DPPH,
- ABTS,
- CUPRAC
- en FRAP.
De resultaten toonden aan dat extracten die met verschillende extractiemethoden en oplosmiddelen waren verkregen, uiteenlopende antioxidatieve potenties hadden. Van alle extracten die met ultrasone extractie en ééncomponentextractiemiddelen waren verkregen, vertoonde het bladextract van Bialobrzeskie dat met methanol was verkregen de hoogste antioxidatieve werking in de DPPH-, FRAP- en CUPRAC-tests.
Het bladextract van Tygra dat met methanol was verkregen, vertoonde het hoogste antioxidatieve potentieel in de ABTS-test. Van de extracten die met verschillende oplosmiddelen waren gemacereerd, vertoonde het methanolextract van de bladeren van Bialobrzeskie de hoogste antioxidatieve werking in de DPPH-, ABTS- en FRAP-tests. In de CUPRAC-test werd een hoog antioxidatief potentieel waargenomen in bladextracten van Tygra die met isopropanol waren gemacereerd.
Van een groep extracten die waren bereid met ultrasone extractie en extractiemiddelen met twee componenten, had het bladextract van Bialobrzeskie dat was bereid met ethanol en methanol (50:50, V/V) het grootste antioxidantpotentieel. Het ABTS-extract van Tygra-bladeren, bereid met ethanol en methanol (50:50, V/V), vertoonde de hoogste antioxidantactiviteit van de geteste ABTS-extracten.
De onderzoekers voerden ook een MCA uit om alle extracten te vergelijken en de meest effectieve antioxidante extracten te identificeren. Uit de MCA-resultaten bleek dat het bladextract van Bialobrzeskie dat met methanol via ultrasone extractie was verkregen, het meest effectieve antioxidant was. De relatie tussen het cannabinoïdengehalte en de antioxidantactiviteit werd onderzocht met PCA.
Uit de analyse bleek dat de variatie in de monsters voornamelijk werd verklaard door de eerste hoofdcomponent (PC1), die negatief correleerde met de antioxidantresultaten. PC2 correleerde negatief met de antioxidantactiviteit en positief met het cannabinoïdengehalte.
De studie wijst op een mogelijke wisselwerking tussen het cannabinoïdengehalte en de antioxidantactiviteit in extracten van hennepbladeren. Hoewel delta9-THC en CBD sterk correleerden met de antioxidantactiviteit, waren de correlaties voor CBD en CBG relatief zwak. Het is goed om te weten dat cannabinoïden in het menselijk lichaam op elkaar inwerken en dat de combinatie ervan het therapeutische potentieel en de effectiviteit van cannabistherapie vergroot.
Wat kunnen we concluderen?
Kortom, deze studie toont het antioxidantpotentieel van hennepbladeren aan met behulp van verschillende extractiemethoden, waaronder bij de variëteiten Bialobrzeskie, Tygra en Henola. Deze extracten hebben belangrijke antioxidante eigenschappen die beschermen tegen oxidatieve schade door vrije radicalen. Van deze extracten vertoonde het bladextract van Bialobrzeskie, verkregen met ultrasoon ondersteunde methanolextractie, de hoogste antioxidantactiviteit.
Verder onderzoek is nodig om andere biologische activiteiten van hennepbladeren te verkennen en toepassingen in vivo te bestuderen. De studie benadrukt dat alternatieve extractietechnieken, uiteenlopende toepassingen en toedieningsmethoden onderzocht moeten worden om het volledige therapeutische potentieel van hennepbladeren te benutten.